Her sezon Süper Lig’e yeni çıkan bir takım için aynı cümle kurulur: “Bakalım ne zamana kadar sürecek.” Amedspor için bu cümle Ağustos’ta kuruldu. Eylül’de tekrarlandı. Ekim’de fısıltıya döndü. Kasım’a geldiğimizde Diyarbakır temsilcisi 11 maçta 23 puanla üçüncü sırada. Bu ligde 11 hafta, bir “iyi başlangıç” için fazla uzun bir süre.

Asıl hikâye ise tablonun tamamında değil, yarısında.

Evde kusursuz, deplasmanda insan

Amedspor’un iç saha karnesi şöyle: Erzurumspor 3-0, Trabzonspor 2-1, Başakşehir 5-0, Beşiktaş 3-2, Konyaspor 1-0, Eyüpspor 5-1. Altıda altı. 19 attı, 4 yedi.

Deplasmanda ise tablo bambaşka: Kocaeli’de 2-0 yenilgi, Kasımpaşa’da 2-0 öndeyken gelen 2-2, Gençlerbirliği’yle 2-2, Samsun’da 2-1 galibiyet ve Galatasaray’a 4-3’lük mağlubiyet. Beş maçta 5 puan.

Yani Amedspor iki ayrı takım gibi. Biri Diyarbakır Stadı’nda rakibini boğan, öbürü yolda dengesini arayan bir takım. Bu bir zayıflıktan çok bir kimlik meselesi. Kalabalık ve gürültülü bir tribün, rakip için 90 dakikalık bir baskı demek. Amed bu baskıyı oyun planına çevirmeyi biliyor.

Büyüklere karşı korkusuz

Trabzonspor da, Beşiktaş da, Başakşehir de Diyarbakır’dan eli boş döndü. Trabzonspor maçında Amed geriden gelip kazandı. Beşiktaş’ı 3-2 yendiği hafta ligin zirvesine çıktı. Başakşehir’e 5 gol attı.

Bunu yapan bir kadro, yaz boyunca “ligde kalırsa iyi” diye değerlendirilen bir kadroydu. Teknik direktör Besnik Hasi takıma Temmuz başında, iki yıllık sözleşmeyle geldi. 54 yaşındaki Arnavut hoca, 10. haftadaki Eyüpspor galibiyetinin ardından sonuçların tesadüf olmadığını, kadro derinliği sınırlı olsa da oyuncularının büyük iş çıkardığını söyledi. Bu ikisi de doğru. İkincisi, sezonun ikinci yarısında en çok konuşacağımız konu olacak.

Golün adresi belli

Amed 11 maçta 28 gol attı, maç başına iki buçuğu aşkın. Gift Orban gol krallığı yarışının zirvesinde. Dia Saba hem kulübün Süper Lig tarihindeki ilk iki golünü attı hem de oyunu kuran isim. 1. Lig’de 33 maçta 28 gol atan Mbaye Diagne de Konyaspor maçında 86. dakikada attığı golle o maçı tek başına kazandırdı.

Hücum hattı derin. Savunma ise evde 6 maçta 4 gol yerken deplasmanda 5 maçta 11 gol yedi. Amed’in sorusu gol atmak değil, deplasmanda gol yememek.

Güncelleme (21 Kasım): Kale düştü

Seri Rizespor maçında bitti. Çaykur Rizespor Diyarbakır’dan 2-0 galibiyetle döndü, iki golü de Ali Sowe attı (19′ ve 54′). Amed bu sezon evinde ilk kez kaybetti ve 23 puanda kaldı. Tek yenilgi bir planı çöpe atmaz. Ama milli aradan sonra ritmi yeniden bulmanın yeni çıkan takımlar için ne kadar zor olduğunu da bir kez daha gösterdi.

İOGG notu: Amedspor’u “masal” diye anlatmak kolay. Masal güzel ama sonu bellidir; ya mutlu biter ya hiç bitmez. Amed’in yaptığı daha sıkıcı ve daha değerli bir şey: plan. Evde baskı, hızlı hücum, net bir golcü profili. Bu plan deplasmanda da çalışmaya başlarsa, Aralık’ta bu tabloya kimse “sürpriz” demeyecek.

Kapak fotoğrafı: Diyarbakır Stadyumu, arşiv (2019). Chansey / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.